Het verhaal van
Levi en Sem
Sem (11) zit in een Samen naar School-klas op de basisschool waar zijn broertje Finn (7) en vriendje Levi (7) in groep 3 zitten. Zoveel mogelijk wordt er aansluiting gezocht tussen de klas van Sem en de andere groepen. Dat is win-win voor álle kinderen: Sem wordt niet afgezonderd en zijn schoolgenoten worden zich ervan bewust dat er ook kinderen met een handicap zijn.
Dat Sem naar dezelfde basisschool gaat als zijn zus en broertje is voor het hele gezin waardevol. Hij draait hierdoor gewoon mee in het gezinsleven en ook in de buurt wordt hij herkend. In de supermarkt bijvoorbeeld, wordt hij altijd gegroet door kinderen van school. Ieder schooljaar wordt Sem gekoppeld aan een groep die voor hem passend is, dat is nu groep 3. Sems klasgenootjes worden gekoppeld aan groepen die aansluiten bij hun eigen niveau. Ook komt een groep kinderen iedere week een activiteit doen met de klas van Sem, bijvoorbeeld koekjes bakken. Samen met Sem kneden de kinderen het deeg of ze houden zijn hand vast met de mixer. Aanrakingen en geluiden zijn belangrijk voor Sem, dat is zijn manier van communiceren. Tijdens contactmomenten met de klas van zijn broertje Finn en zijn vriendje Levi rollen ze bijvoorbeeld met de bal over of ze doen handjeklap spelletjes. Voor Levi is in contact zijn met Sem heel gewoon. Hij ziet Sem niet alleen op school, maar ook als hij bij Finn thuis speelt of op de voetbalclub als Sem komt kijken naar een training of wedstrijd van hem en Finn.
Van jou leer ik anders kijken
Levi
Van Sem leer ik:
Moeder Nicole: “Door in contact te zijn met Sem en de andere kinderen van de Samen naar School-klas, ziet Levi dat er ook kinderen zijn die bijvoorbeeld niet kunnen praten, lopen en voetballen. Levi speelt al vanaf de kleuterklas regelmatig thuis bij Finn, het jongere broertje van Sem. Hij weet niet beter dan dat Sem in een rolstoel zit. Eigenlijk stelt Levi nooit vragen over Sem, ik denk dat dat illustreert hoe normaal het is voor Levi. Het is zoals het is en Sem hoort er gewoon bij.”
Sem
Van Levi leer ik:
Moeder Mandy: “Doordat Sem niet kan praten, zijn aanrakingen zijn manier om contact te maken. Hij pakt Levi’s hand of arm vast als hij zijn aandacht wil. In contact zijn met kinderen is belangrijk voor Sem, het maakt hem vrolijk. Ik denk dat dat komt doordat kinderen puurder zijn dan volwassenen. Levi weet heel goed wat voor spelletjes Sem leuk vindt: samen bellenblazen bijvoorbeeld. Sem probeert de bellen dan te grijpen. Door zijn schaterlach en hoge gilletjes kun je merken dat het hem blij maakt.”
